ابن البلخي

52

فارسنامه ابن بلخى ( فارسى )

رضوان اللّه عليهما [ 1 ] بود و مادرش شهربانويه [ 2 ] ، بنت يزدجرد [ 3 ] الفارسى و فخر حسينان بر حسنيان « 1 » [ 4 ] از اين است ، كى جدّهء ايشان ، شهربانويه بوده است و كريم الطرفين [ 5 ] اندو قاعدهء [ 5 f ] ملك پارسيان [ 6 ] ، بر عدل ، بوده است و سيرت ايشان ، داد و دهش بوده و هر كى از ايشان فرزند را ولى عهد كردى ، او را وصيت برين جملت كرد : لا ملك الّا بالعسكر و لا عسكر الّا بالمال و لا مال الّا بالعمارة و لا عمارة الّا بالعدل . و اين را از زبان پهلوى ، با زبان تازى ، نقل كرده‌اند يعنى پادشاهى نتوان كرد الّا به لشكر و لشكر نتوان داشت ، الّا به مال و مال نخيزد ، الّا از عمارت و عمارت نباشد الّا به عدل ، و پيغمبر را - عليه السّلام - پرسيدند كى : چرا همه قرون ، چون عاد [ 7 ] و ثمود [ 8 ] و مانند ايشان زود هلاك شدند و ملك

--> ( 1 ) . B : حسينيان .